zaterdag 14 oktober 2017

Waar staan we nu in de communicatie?

Als ik mijn blogs terug lees zie ik dat ik de afgelopen maanden weinig blogs geschreven heb. Ik plaats vooral veel korte berichten en filmpjes op de Tobiipraat Facebookpagina.

Door mijn werk als bestuurslid voor ISAAC-NF kom ik veel inspirerende mensen tegen waar ik nog elke dag van leer, bijv. Jane Farrall.

Daarnaast besteed ik steeds meer tijd aan het geven van presentaties en workshops in Nederland en Belgie waarin ik natuurlijk vertel over de vorderingen van Marilou maar waarin het samenstellen van een goed vocabulaire een veel grotere rol speelt.
Een goed en stevig vocabulaire bestaat voornamelijk uit kernwoorden (corewords) en wordt aangevuld met randwoorden.




Je kunt tegenwoordig kiezen uit meerdere kant-en-klare vocabulaires in het Nederlands, ik had die keuze niet en heb mijn vocabulaire zelf gebouwd.

Voordeel daarvan is dat mijn vocabulaire precies past bij de vorderingen die Marilou maakt. Inmiddels bestaat mijn vocabulaire uit zo'n 500 pagina's.

Omgedraaide zinnen bijv: kaas met boterham (kenmerk van een beginner) zijn vervangen door complete zinnen. Bijna al haar zinnen beginnen met jij en ik.
Nieuw is de vragende vorm. Maar ook de aanwijzende voornaamwoorden: daar, die enz. In haar spraak ligt de nadruk op werkwoorden.
De categorieen spelen een mindere rol, haar spraak komt vooral tot stand via haar startpagina gevuld met corewords.

De terugknop wordt tegenwoordig heel bewust ingezet net als de knop volgende pagina. Marilou leest inmiddels zelf haar boeken via een aangepaste pagina voor Sprekend Boek.

Vorig jaar zijn we heel bewust bezig geweest met letterherkenning. Marilou ''kent" nu alle losse letters. Letterherkenning aanbieden is makkelijk en vaak een kwestie van goed en logisch nadenken, materialen zijn er in overvloed. Ik denk dat we ze allemaal gebruikt hebben.

Maar de volgende stap is een veel lastiger. Hoe gaan we Marilou woordherkenning aanleren. Zouden de bestaande leesmethodes (groep 3) werken bij Marilou? Of zullen we gaan voor een alternatieve methodiek zoals bijv. Leespraat.
Ik kwam er niet uit, waar begin je en vooral hoe?

De afgelopen maanden heb ik flink gezocht naar therapeuten die bezig zijn met woordherkenning bij EMB'ers met letterherkenning maar die spoeling is zeer dun!
Gelukkig is stichting Milo bereidt samen met mij te gaan pionieren op dit gebied. We krijgen er een heel jaar voor, ik heb goede hoop dat ook dit ooit gaat lukken bij Marilou.

Als Marilou in de verre toekomst haar toetsenbord zou kunnen gebruiken is zij nooit meer afhankelijk van diegene die haar vocabulaire vult in haar spraakcomputer.
Het maximaal haalbare voor een OC-gebruiker!

Maar weer over naar het nu.



Na bijna een jaar van voorbereidingen vond vorige week het ISAAC-NF communicatiecongres 2017 in Doorn plaats. Met een kleine 200 bezoekers volgens mij een groot succes. Goed om te zien hoe ook ouders ISAAC-NF inmiddels weten te vinden.
Ik gaf daar een presentatie in het plenaire gedeelte over kernwoorden/corewords in een goed vocabulaire.
Beetje jammer was mijn koorts, mijn longontsteking en het verlies van mijn stem, ze hadden geen slechter moment kunnen kiezen.

In de voorbereiding voor dit congres kwam ik op het idee, dat Marilou zichzelf zou voorstellen dmv haar Tobii en zou uitleggen hoe haar spraakcomputer werkt.
Marilou heeft bij het ontwaken het minste last van haar ademhalingsproblemen dus dat leek mij een goed moment.

Ik maakte Marilou wakker en vertelde haar over het ISAAC congres en mijn idee. Ik stelde voor dat we het filmpje even maken voor haar ontbijt.
Ik gaf haar nog wat tips, vertel eerst wie je bent, hoe oud je bent en hoe je zussen heten en daarna hoe je Tobii werkt. En begon met filmen, het was donker in de kamer dus het beeld laat iets te wensen over, ze maakte mij nog even duidelijk dat de tekst over haar leeftijd niet klopte:




Daarna vroeg ik haar uit leggen hoe haar Tobii werkte:



Ik baalde een beetje dat het niet in een opname lukte, dus vroeg haar het nog een keer opnieuw te doen, daarna gingen we echt ontbijten.
Ze begon en toen...



En toen rolden die bekende tranen over mijn wangen, kijk en hoor haar nu! Wie had dat ooit gedacht? Dat zij zo letterlijk en figuurlijk haar stem kan laten horen!
Dat zij duidelijk kan maken dat genoeg genoeg is en dat ze vindt dat het nu echt tijd voor haar ontbijt is.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen